C2C '09 - relacja

Communities 2 Communities 2009 już za nami, chciałbym krótko podsumować całe spotkanie.

Po pierwsze: podziękowania dla Adama Najmanowicza z Cognifide za zasponsorowania busa dla członków PG.NET!

Mój poniższy komentarz dotyczy jedynie ścieżki .NET. Mam nadzieję, że organizatorzy udostępnią jakieś video z SQLa :-)

1. Marek Byszewski, "Tour de VSTS 2010".

Prezentacja była szybkim przeglądem możliwości Visual Studio Team System 2010. Marek dość sprawnie prezentował możliwości debugera historycznego, zarządzania kodem oraz continuos integration za pomocą Visual Studio.  Aplikacja jeszcze nie jest wolna od wad - o czym można było się przekonać na własne oczy. Marek jednak dość sprawnie przechodził pomiędzy nie do końca udanymi próbami, całość wypadła w miarę sprawnie. Na szczęście (moim zdaniem) plan Marka został wykonany prawie do końa, nie licząc paru problemów technicznych o których wspomniałem. Merytorycznie nie zobaczyłem nic wielkiego, czegoś czego do tej pory bym nie znał. Ocena 7,5/10.

2. Julia Lerman, "My favorite Entity Framework. Tips & Tricks".

Julia zaprezentowała wybrane problemy z którymi spotyka się większość progrmistów wykorzystujących EntityFramework oraz przestawiała sposoby ich rozwiązania. Prezentacja była prowadzona po angielsku, nie było jednak żadnych problemów ze zrozumieniem przekazu - Julie z niczym się nie śpieszyła i płynnie przedstawiała kolejne punkty prezentacji. Doskonały kontakt z publiką, dużo energii w przekazywaniu wiedzy, pełen profesjonalizm. Ciekawe przykłady z życia wzięte i brak niezrozumiałej teorii. Ocena 10/10.

3. Piotr Leszczyński, "Kolejny kontener Dependency Injection? NIE - dziękuję! Czyli o koncepcji meta-kontenera słów kilka".

Tak naprawdę zastanawiałem się o czym będzie ta sesja. Koncepcja meta-kontenera nie była mi za bardzo znana, a chciałem się dowiedzieć u źródła "o so chosi". Pomyślałem sobie, że pewnie będzie o IoC - trochę tak było. Szybkie wprowadzenie do tematyki Inversion Of Control, dependency injection, oraz przejście do meritum prezentacji, czyli meta-kontenera. Słuchałem, słuchałem i cały czas zastanawiałem się gdzie jest to odkrycie. Widziałem idee opartą o jeden wielki wzorzec fabryki, ale wydawało mi się, że jest coś jeszcze poza tym. Zadałem Piotrkowi pytanie "Jaki cel przyświecał wymyśleniu meta-kontenera i do czego jest mi on potrzebny, skoro wszystko to, co chcę zrobić z IoC udustępnia mi mój obecny, ulubiony kontener?". Piotrek odpowiedział, że uniezależnie mnie to od zmiany licencji mojego kontenera w przyszłości. Pytanie kolejne: "A co jeśli Wy zmienicie licencję meta-kontenera?". Odpowiedz: <brak>. Odniosłem wrażenie, że prezentacja była pewnym środkiem na przedstawienie produktu, natomiast to co najciekawsze w samym IoC zostało potraktowane po macoszemu. Ocena: 6/10.

4. Ingo Rammer, "Hardcore Production Debugging of .NET Applications".

Ingo dał czadu! Wyśmienita wręcz prezentacja narzędzi służących do debugowania gotowego managed-kodu, była wykonana w sposób jaki najbardziej przypadł mi do gustu. Narzędzia, które przedstawiał Ingo, ani nie posiadały fajowskich wizualnych bajerów, nie miały latającego menu, ani pomocy w postaci spinacza. Mimo to, zostały zaprezentowane w taki sposób, że nie spuszczałem wzroku z ekranu projektora. Absolutnie nie było żadnej rzeczy do której mógłbym się przyczepić. Ocena 11/10.

5. Udi Dahan. "Avoid a Failed SOA - Business and Autonomous Components to the Rescue".

Udi to wielki autorytet w naszym małym świecie :-) Byłem przekonany, że pod względem merytorycznym nie mam się o co martwić i dowiem się rzeczy, o których nawet nie śniłem, na pewno bedzie pro. Było pro. Niestety tematyka sesji była dla mnie nieco "akademicka". Rozumiem, że nie samym pisaniem kodu człowiek żyje, ale nie było nawet jednej linijki kodu :-( Udi potrafił nad jednym slajdem przegadać dobre 10 minut, mimo tego nie "lał wody". Za przydatność informacji dałbym 5/10, za prezentację 10/10. Końcowa ocena: 7/10.

6. Artur Paluszyński, "Interakcyjne sceny 3D w Windows Presentation Foundation".

Artur prezentował techniki 3D za pomocą WPF-a. Prezentacja dość spokojna, mimo to ciekawa. Wszystko o czym mówił Artur uznawałem za godne uwagi. Zwracałem jednak uwagę na formę prezentacji "per Państwo". Artur, jesteśmy na C2C, tu wszyscy jesteśmy kumplami po fachu! Końcowa ocena 9/10.

7. Konferencja C2C 2009. Ocena końcowa.

Szkoda, że nie była bliżej Poznania :-)  - jednak z mojej strony dla organizatorow tego przedsięwzięcia - WIELKIE BRAWA. Kawał dobrej roboty. Zdecydowanie najlepsza tego typu impreza w kraju!

Po XVII spotkaniu PG.NET. Krótka relacja.

To już po 17 spotkaniu PG.NET, na której to gościliśmy Raymonda Lewallena, importowaną gwiazdę z za oceanu :-)

Zajebiście ciekawa prezentacja o BDD, ale przy okazji  - o mojej preferowanej metodologii - TDD. Występ Raymonda był bardzo udany. W sposób bardzo zrozumiały przedstawił o co tak naprawdę chodzi w BDD. Wiele można poczytać o tym podejściu w internecie, jednak dopiero Raymond troszkę zaraził mnię tym podejściem, wyjaśniając przy tym różne niuanse z tym związane.

Spotkanie "w cztery oczy", po spotkaniu, w restauracji na Starym Rynku również podniosło kilka ważnych spraw, często nie związanych z BDD :-) Osobiście jednak dostało mi się od Raymonda za (do tej pory tak myślałem) "rewolucyjne" podejście do uruchamiania tasków CruiseControl-a i innych NAntów, i MSBuildów z poziomu plików .bat :-( No cóż, może rozwiązanie nie jest idealne, ale pracuję nad wersją 2.0 (powered by PowerShell) :-)

Raymond obiecał wrócić za rok. No to czekamy!

Bardzo ciekawy marzec. Co trzeba zobaczyć?

W marcu uzbierało się wiele ciekawych wydarzeń. Do najciekawszych należy zaliczyć:

  11 marca (Poznań). Na 17. spotkaniu poznańskiej grupy .NET będziemy mieli specjalnego gościa – Raymonda Lewallena. Raymond będzie opowiadał o Behavior Driven Development. Raymond Lewallen (C# MVP), prelegent znany z takich konferencji jak TechEd czy VS Live, wysokiej klasy specjalista z 15 letnim doświadczeniem w pisaniu aplikacji dla sektora publicznego i rządu amerykańskiego. [http://bartekszafko.pl]

12-14 marzec (Kraków). W dniach 12-14 marca, w Krakowie, odbędzie się V już edycja Studenckiego Festiwalu Informatycznego - największej tego typu imprezy w Europie Środkowej.
Studencki Festiwal Informatyczny to międzynarodowa konferencja skierowana do pasjonatów informatyki z całej Polski. Impreza tworzona jest "przez studentów dla studentów", dzięki temu, celnie trafia w gusta odbiorców i zapewnia niespotykaną gdzie indziej atmosferę. Podczas Festiwalu poruszane jest szerokie spektrum zagadnień takich jak inżynieria oprogramowania, systemy operacyjne, sieci, czy Open Source. Różnorodność tematów gwarantuje, że każdy uczestnik znajdzie coś dla siebie.

  13 marca (Poznań). Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe oraz StartUp-IT zapraszają do wzięcia udziału w warsztacie: "Tworzenie serwisów internetowych - część II z II" [http://startup-it.pl/].

 

14 marca (Warszawa). Communities2Communities (C2C) edycja 2009 to konferencja organizowana zjednoczonymi siłami grup technologicznych z całej Polski. C2C to niepowtarzalna okazja, aby spotkać i posłuchać najwyższej klasy specjalistów z Polski i ze świata. Tegoroczna konferencja obejmuje aż trzy ścieżki tematyczne: przeznaczoną dla profesjonalistów IT, SQL Server oraz .NET. Na każdą ze ścieżek przypada pięć sesji - każda z nich będzie prowadzona na najwyższym poziomie, w sposób mertoryczny, przez najlepszych specjalistów, bez zbędnego marketingowego bełkotu. [http://c2c.org.pl]

18 marzec (Warszawa). Już 18 marca w Warszawie odbędzie się pierwsze spotkanie z cyklu czterech spotkań technologicznych, podczas których zapoznamy Cię z nową odsłoną systemów Microsoft Windows, rozwiązaniami wirtualizacyjnymi oraz narzędziami umożliwiającymi zarządzanie środowiskiem IT opartym na systemach Microsoft.

3-8 marzec (Hanower, Niemcy). Z zagranicznych konferecji: jest CEBIT. Na targach pojawi się 20 polskich przedsiębiorstw m. in.: Imagis, AVSystem, BKT Elektronik, Denco Logic, Fido Intelligence, Gdynia Innovation Centre, IVO Software, InteliWISE, Logotec Engineering, PLATINET, PayLane, Planet Soft- IT Outsourcing, TeleMobile Electronics, i3D (pozostałe z branżą IT są już raczej luźno powiązane - zwłaszcza producent skarpetek ;-) Dziwić może brak części znaczących producentów sprzętu jak choćby znanej w całej Europie firmy Wilk Elektronik SA (producent pamięci RAM marki GoodRAM). [CeBit]

Tip: Debugowanie zewnętrznej aplikacji

Jak zdebugować zewnętrzny proces lub aplikację? Pick me, pick me, krzyczą wszyscy. Tak,  możemy to zrobić poprzez wywołanie Debug->Attach to process. Jest jednak inny sposób. Wyobraźmy sobie taką sytuację. Aplikacja kończy się wyjątkiem zaraz po jej uruchomieniu. Nie mamy nawet sekundy czasu na podczepienie się do procesu w ten sposób. Ale jest sztuczka :-)

Wywołujemy File->Open Project i wskazujemy plik .exe, który chcemy debugować. Klikamy F5 i Voila!

Firebug console.

Jeśli jesteś programistą Web, to na pewno znasz dodatek do przeglądarki Firefox, a mianowicie Firebug. Jeśli go nie znasz, to MUSISZ go poznać. On powie Ci wszystko o tym co się dzieje z Twoją stroną.

Nie będę się skupiał na tworzeniu instrukcji obsługi tego dodatku, a skupię się na jego jednym z głównych elementów, czyli konsoli. Mam tutaj na myśli obiekt console, ktory jest globalnie dostępny na Twojej stronie dzięki Firebugowi, a być może do tej pory nie zdawałeś sobie sprawy o jego istnieniu.

Obiekt console jest typowym loggerem komunikatów, które służą w celach (głównie) debugowania aplikacji (więcej o logowaniu zdarzeń można przeczytać na moich poprzednich notkach). Wartości do niego przekazywane są widoczne bezpośrednio w okienku Fiebuga. Aby z niego skorzystać, wystarczy wywołać odpowiednią metodę. Jako parametry możemy przekazać dowolną liczbę obiektów (nazw zmiennych) oddzielonych przecinkiem.

console.log	Wypisuje komunikat na konsoli Firebuga
console.debug	Wypisuje komunikat wraz z linkiem do bloku kodu, który go wywołał
console.info, console.warn, console.error	j.w. wraz z graficzną informacją typu komunikatu
console.trace	Wypisuje stack trace wywołania kodu JavaScript. Wyświetla wartości parametrów funkcji.
console.assert	Testuje czy podane jako argument wyrażenie logiczne jest prawdą
console.dir	Wyświetla właściwości danego obiektu

Formatowanie komunikatów:

%s	Jako ciąg znaków
%d, %i	Jako liczba całkowita
%f	Jako liczba zmiennoprzecinkowa
%o	Odnośnik do obiektu

 

Przykład wywołania (kod javascript):

console.log("Zmienna: %s zawiera liczbę: %d", mojaZmienna, count);

console.log("Zmienna %s oraz wiele wartości:", mojaZmienna, war1, war2, war3);

Przykładowy efekt działania konsoli Firebuga:

Możliwości tego narzędzia są bardzo duże. Zdecydowanie jeden z moich ulubionych dodatków do FF. Pozdrawiam.

IoC oraz ASP .NET MVC

W tej notce postaram się przedstawić rozwiązanie pewnego częstego problemu z jakim spotykamy się podczas tworzenia aplikacji w modelu MVC.

Zapewne rzadko kiedy kontroler może obyć się bez dostarczenia mu obiektu reprezentującego repozytorium danych. Nieważne, czy jest to lista użytkowników, produktów, czy inna podobna inna lista, operacje na niej (choćby wyświetlanie danych) są wykonywane przez logikę biznesową zawartą właśnie w kontrolerze. Przyjmijmy, że chcielibyśmy zasilić nasz HomeController właśnie obiektem reprezentującym listę produktów. Jak tego dokonać? Jest kilka sposobów. Pierwszym z nich jest utworzenie własnego ControllerFactory. Jednak w naszym przypadku oprogramowanie zajęło by za dużo czasu :-)

Z pomocą przychodzi nam mechanizm IoC, który świetnie nadaje się do naszego MVC-problemu. Nie będę zajmował się tutaj wyjaśnianiem samego mechanizmu inversion of control, gdyż zakładam, że czytający ten tekst ma przynajmniej podstawowe pojęcie w tej dziedzinie. Ja wykorzystam do tego celu kontener Ninject.

Strategy pattern Zanim zaczniemy co kolwiek kodować warto rozejrzeć się "po okolicy" i zaplanować najlepszy sposób rozwiązania naszego problemu.

public class TestController : Controller 
{
  private ClientRepository _clientRepository;
  public TestController() {
    _clientRepository = new ClientRepository();
  }
  public void Add(string clientName) {
    _clientRepository.InsertNewClient(clientName);
  }
}

Powyższy fragment kodu (który na razie traktujmy jako pewien pseudokod) wydaje się być w miarę dobrym podejściem do utworzenia naszego repozytorium klientów. Podczas tworzenia kontrolera w jego konstruktorze powołujemy do życia obiekt typu ClientRepository i przechowujemy w prywatnej zmiennej.

Wady! Zdecydowaną wadą tego rozwiązania jest właśnie zależność. TestController ma zależność co do ClientRepository. Nie jesteśmy w stanie przekazać do naszej zmiennej repozytorium _clientRepository innego typu repozytorium, nawet gdyby ich kontrakt był taki sam (w przypadku repozytoriów często przecież tak jest) - bez zmiany kodu konstruktora: tightly coupled (ps. jak to przetłumaczyć? :-) ).


I dopiero po tak przydługim wstępie na scenę wchodzi StrategyPattern (w wolnym tłumaczeniu: wzorzec strategii).

 
Refaktoryzujemy nasz kod. Czas, aby wykorzystać wspomnianą bibliotekę Ninject.

Chcemy użyć mechanizmu wstrzykiwania przez konstruktor (oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie aby zrobić to przez właściwość, czy metodę - jednak to już każdy w domu może sobie zrobić :-) ). Ninject ma kilka metod, które świetnie działają w połączeniu z kontrolerami. Ale po kolei. Pierwsze co musimy zrobić, to dodać dziedziczenie (w Global.asax) dla klasy MvcApplication z klasy NinjectHttpApplication.

public class MvcApplication : NinjectHttpApplication

Następnie przeciążamy dwie metody: RegisterRoutes oraz CreateKernel. Pierwsza z metod może być implementowana w taki sam sposób jak to było zaimplementowane dotychczas. Ważna jest wspomniana metoda CrateKernel.

protected override IKernel CreateKernel()
{
    IModule[] modules = new IModule[]
    {
 new AutoControllerModule("Testowa.Controllers"),
        new ServiceModule()
    };
    return new StandardKernel(modules);
}

internal class ServiceModule : StandardModule
{
    public override void Load()
    {
        Bind<Testowa.Controllers.IRepository>().To<Testowa.Controllers.ClientRepository>();
    }
}

Czyli po kolei: Tworzymy tablicę modułów (można to zrobić bez tablicy także). Za pomocą AutoControllerModule "przypinamy" się do zewnętrznej biblioteki klas kontrolerów znajdującej się w Testowa.Controllers. Ja preferuję wydzielenie kontrolerów do zewnętrznej biblioteki - jeśli jednak u Ciebie kontrolery znajdują się w tej samej assembly co aplikacja Web, to możesz użyć metody Assembly.GetExecutingAssembly() przekazanej jako parametr do konstruktora AutoControllerModule. Natomiast metoda Load naszego modułu binduje implementację interfejsu IRepository jako obiekt typu ClientRepository wszędzie tam, gdzie będziemy potrzebować typu IRepository.

Konsumpcja

Tworzymy nasz HomeController wiedząc, że wszystkie zależności automagicznie rozwiąże za nas Ninject. W tym celu w naszym przeprostym kontrolerze piszemy coś na wzór:

public class HomeController : Controller
{
    private readonly IRepository _service;
    public HomeController(IRepository clientRepository)
    {
        this._service = clientRepository;
    }
}

Zależności zostały zerwane, obiekty powoływane są do życia "same". Robimy sobie kawę.

SharpArchitecture 1.0 Beta i ASP .NET MVC RC1

Ci który zdąrzyli zaktualizować środowisko ASP .NET MVC do wersji RC1 oraz używają SharpArchitecture w wersji 1.0 Beta, mogą być niemile zaskoczeni błędami podczas uruchomienia ich dotychczasowych aplikacji min. HttpUnhandledException.

Niestety SharpArch w wersji 1.0 beta nie współpracuje z wersją RC ASP .NET MVC i w momencie pisania tego artykułu rewizja kodu nr: 346 także nie wprowadzała tego bugfixu. Programiści trochę ociągają się z poprawianiem tego uniedogodnienia. Aby jednak nie rezygnować z projektów pisanych na nowej platformie należy poradzić sobie samemu :-) SharpArchitecture udostępniany jest jako projekt open source dlatego piersze co należy zrobić, to ściągnąć jego kody źródłowe, następnie otwieramy je:

1. Aktualizujemy biblioteki MVCContrib: ja mam w wersji: 0.0.1.214
2. Aktualizujemy biblioteki System.Web.Mvc , .Abstractions, .Routing
3. Modyfikujemy plik WindsorExtensions.cs projektu SharpArch.Web.Castle następująco:
1. Dodajemy using ControllerDescriptor = MvcContrib.ControllerExtensions;
4. Modyfikujemy plik AreaViewEngine.cs:
1. Dodajemy parametr useCache metody FindPartialView następująco: public override ViewEngineResult FindPartialView(ControllerContext controllerContext, string partialViewName, bool useCache)
2. Refaktoryzujemy wszystkie wywołania w/w metody poprzez wprwadzenie parametru useCache
5. Po przebudowaniu projektu dodajemy nowe pliki dll do naszego dotychczasowego projektu.

Pamiętajcie o przebudowaniu całości po wprowadzeniu zmian!